
เป้าประสงค์และเป้าหมายปี 2010เป้าประสงค์การพัฒนาแห่งสหัสวรรษเป้าประสงค์การพัฒนาแห่งสหัสวรรษ (Millennium Development Goal) ได้รับการรับรองจาก 189 ประเทศ ในการประชุมสุดยอดแห่งสหัสวรรษในเดือนกันยายน ค.ศ. 2000 ปฏิญญานี้ยืนยันการพัฒนาที่มีคนเป็นศูนย์กลางและมีการพัฒนาคนอย่างยั่งยืน ประกอบด้วย 9 เป้าประสงค์หลัก และมีกรอบระยะเวลาสัมฤทธิ์ผลภายในปี ค.ศ. 2015 โดยมีเป้าประสงค์ที่เกี่ยวข้องโดยตรงในด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในเป้าประสงค์ที่ 7 รักษาและจัดการสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน ความสมบูรณ์อันยิ่งใหญ่ซึ่งธรรมชาติให้ไว้แก่ชนรุ่นปัจจุบันและคงเหลือไว้ให้คนรุ่นหลัง แผนกลยุทธ์สำหรับอนุสัญญาฯตามข้อมติ VI/26 จากการประชุมสมัชชาภาคีอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพสมัยที่ 6 ในปี ค.ศ. 2002 รับรองแผนกลยุทธ์สำหรับอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ ภาคีอนุสัญญาฯ ตกลงร่วมกันที่จะดำเนินการตามถ้อยแถลงว่าด้วยพันธกิจในการดำเนินการตามวัตถุประสงค์ทั้งสามประการ ของอนุสัญญาฯ ในการลดอัตราการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพอย่างมีนัยสำคัญทั้งในระดับชาติ ภูมิภาค และโลกภายในปี ค.ศ. 2010 เพื่อลดระดับความยากจนและเพื่อประโยชน์ต่อสิ่งมีชีวิตบนผืนโลก
ข้อมติที่ VII/30 สมัชชาภาคีอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ ในการประชุมสมัยที่ 7 ในปี ค.ศ. 2004 ที่ประชุมรับรองกรอบการดำเนินงานที่ช่วยประเมินความก้าวหน้าสู่เป้าหมาย ปี ค.ศ. 2010 และการถ่ายทอดข้อมูลเกี่ยวกับการประเมิน เพื่อส่งเสริมความเชื่อมโยงระหว่างโปรแกรมการดำเนินงานของอนุสัญญาฯ และเพื่อจัดหากรอบการดำเนินงานที่ยืดหยุ่นที่ทำให้ระดับประเทศ และภูมิภาคสามารถกำหนดเป้าหมายการดำเนินงานภายในของตน และสามารถจำแนกดัชนีชี้วัดได้ กรอบการดำเนินงาน ประกอบด้วย 7 แนวทาง สมัชชาภาคีอนุสัญญาจะกำหนดดัชนีชี้วัดเพื่อการประเมินความก้าวหน้า และถ่ายทอดเป้าหมาย 2010 ไปในระดับโลก ตลอดจนกำหนดเป้าประสงค์ และเป้าหมายรอง (goals and sub–targets) ลงไปในโปรแกรมการดำเนินงานของอนุสัญญาฯ ได้
แผนกลยุทธ์สำหรับความหลากหลายทางชีวภาพ ได้ระบุเป้าประสงค์ และวัตถุประสงค์ไว้ดังนี้
เป้าประสงค์และเป้าหมายย่อย เพื่อเอื้ออำนวยการดำเนินงานโดยสอดคล้องระหว่างโปรแกรมงาน และเพื่อเป็นกรอบการดำเนินงานสำหรับเป้าหมายในชาติ มีดังนี้
ในการดำเนินงานการติดตามตรวจสอบการดําเนินงานสู่เป้าหมาย 2010 นั้น ที่ปรึกษาติดตามการดำเนินงานของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทั้งภาครัฐ องค์การพัฒนาเอกชน ภาคธุรกิจ และชุมชน ตามแผนกลยุทธ์ของอนุสัญญาฯ แผนการดําเนินงานโจฮันเนสเบอร์ก และกลยุทธ์และแผนปฏิบัติการความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติ (NBSAPs) โดยการจัดส่งแบบสอบถาม การสัมภาษณ์ และหารือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง แบบสอบถามการดำเนินงานเพื่อบรรลุเป้าหมาย ค.ศ. 2010 ของอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพฉบับนี้ ได้แบ่งออกเป็น 2 ส่วนหลัก คือ
ในภาพรวมพบว่า หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางชีวภาพมีการดำเนินงานที่สอดคล้องและนำไปสู่เป้าหมาย 2010 คือ การลดอัตราการสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพอย่างมีนัยสำคัญ และเห็นด้วยที่ประเทศไทยจะประกาศให้ปี 2010 (พ.ศ.2553) เป็นปีแห่งความหลากหลายทางชีวภาพ พร้อมร่วมจัดกิจกรรมสนับสนุน ทั้งนี้หน่วยงานมีความเห็นว่า ควรจะเร่งดำเนินงานในการฟื้นฟูระบบนิเวศต่างๆ ทำการศึกษา สำรวจ และติดตามตรวจสอบความหลากหลายทางชีวภาพ และเร่งรัดจัดทำฐานข้อมูลความหลากหลายทางชีวภาพของหน่วยงาน เพื่อนำไปสู่เป้าหมาย 2010 รวมทั้ง ให้ความรู้และสร้างความตระหนักเรื่องความหลากหลายทางชีวภาพแก่ทุกภาคส่วน และสาธารณชนทั่วไป และข้อมูลจากแบบสอบถามทำให้ทราบถึงแนวทางสำหรับในการวางกรอบการดำเนินงานในด้านนโยบาย ควรจะให้สอดคล้อง ตามเป้าประสงค์และลำดับความสำคัญแห่งชาติว่าด้วยการพัฒนาอย่างยั่งยืน พร้อมทั้งการนำกลยุทธ์และแผนปฏิบัติการความหลากหลายทางชีวภาพแห่งชาติเผยแพร่อย่างชัดเจนถึงลำดับความสำคัญในการอนุรักษ์ ในระดับชาติและท้องถิ่นดำเนินงานร่วมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอื่นเพื่อจัดทำแนวทางว่าด้วยการถือปฏิบัติที่ดีที่สุดในการชดเชยแก่ความหลากหลายทางชีวภาพผูกพัน หากเหมาะสมในระดับชาติและท้องถิ่น ปัญหาด้านความหลากหลายทางชีวภาพ ณ ปัจจุบันได้ทวีความรุนแรงเพิ่มมากขึ้นเพราะการพัฒนามุ่งไปในทิศทางที่ทำลายสิ่งแวดล้อม ยังมีการสูญเสียพื้นที่ป่าไม้ และความหลากหลายทางชีวภาพการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่เพิ่มมากขึ้น คุณภาพน้ำยังเสื่อมโทรม ปัญหาช่องว่างระหว่างความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจยังแผ่ขยายไปทั่วโลก อีกทั้งคนยากจนบางภูมิภาคของโลกยังคงประสบปัญหาความทุกข์ยากจากสงคราม ทั้งนี้เรื่องของการพัฒนาอย่างยั่งยืนถูกละเลยและได้รับความสนใจน้อย เนื่องจากกระแสโลกาภิวัฒน์ผลักดันให้ไปในทิศทางของการพัฒนาเศรษฐกิจและการแข่งขันทางการค้ามากกว่า จึงทำให้ขาดการพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อมร่วมกันไป นอกจากนี้ การดำเนินงานด้านการอนุรักษ์ของประเทศไทย ยังไม่เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลเท่าที่ควร คือยังมีการส่งเสริม สนับสนุนการวิจัยความหลากหลายทางชีวภาพไม่เพียงพอ นักวิทยาศาสตร์ชีวภาพโดยเฉพาะนักอนุกรมวิธานไม่มีเส้นทางในอาชีพ(Career path) ทุนสนับสนุนการวิจัยมีน้อย อีกทั้งไม่มีการขยายผลงานวิจัยเข้าสู่ภาคอุตสาหกรรม นอกจากนั้นการให้การศึกษา และการสร้างความตระหนักเรื่องความหลากหลายทางชีวภาพยังไม่สามารถดำเนินการไปอย่างจริงจังและต่อเนื่อง ประชาชนมีความตระหนักในเรื่องการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพน้อย ขาดการประชาสัมพันธ์และให้การสนับสนุนอย่างเพียงพอ ผู้นำชุมชนหลายแห่งยังคงขาดความสนใจและความเข้าใจในเรื่องการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
