ภูเขาที่สำคัญในประเทศไทย

ประเทศไทยมีพื้นที่ภูเขาประมาณ 150,322.45 ตารางกิโลเมตร หรือ 93,951,533 ไร่ คิดเป็นร้อยละ 29.3 ของพื้นที่ประเทศไทย โดยมีภูเขา ประเภทใหญ่ๆ ได้แก่ ภูเขาหินปูน ภูเขาหินแกรนิต ภูเขาหินทราย มีความสูงระหว่าง 1,000 - 2,500 เมตร และมีลักษณะการกระจายตัวตามบริเวณต่าง ๆ ของประเทศ ดังนี้

แหล่งธรรมชาติประเภทภูเขานี้ อาจเป็นภูเขาลูกเดียว หรือมีลักษณะต่อเนื่องกันเป็นเทือกเขาและในแหล่งธรรมชาติประเภทภูเขานี้ อาจมีแหล่งธรรมชาติประเภทอื่น อยู่ด้วยเช่น น้ำตก ถ้ำ หรือ โป่งพุร้อน

จากการศึกษา โดยคณะอนุกรรมการจัดทำแผนอนุรักษ์ธรรมชาติ เมื่อ พ.ศ. 2526 พบว่า แหล่งธรรมชาติประเภทภูเขาทั่วประเทศ มีประมาณ 1,233 แห่ง โดยเป็นภูเขา 493 แห่ง เป็นน้ำตก 405 แห่ง เป็นถ้ำ 268 แห่ง และโป่งพุร้อนอีก 67 แห่ง เฉพาะภูเขา ส่วนมาก จะอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ส่วนแหล่งธรรมชาติประเภทน้ำตก ถ้ำ และโป่งพุร้อน จะพบอยู่ทางภาคเหนือ ส่วนภาคอื่นๆ มีกระจายอยู่อย่างประปราย (1)



เทือกเขาสำคัญในแต่ละภูมิภาคของประเทศไทย มีดังนี้

ภาค
เทือกเขา
ภาคเหนือ เทือกเขาแดนลาว :เป็นแนวพรมแดนกั้นระหว่างประเทศไทยกับสหภาพเมียนมาร์ตัวเทือกเขาทอดยาวจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือ
มายังตะวันตกเฉียงใต้ครอบคลุม พื้นที่ทางตะวันตกของจังหวัดเชียงรายและตอนเหนือของจังหวัดเชียงใหม่
 

เทือกเขาจอมทอง :

เป็นแนวเขาที่อยู่ต่อเนื่องมาจากเทือกเขาถนนธงชัยไปทางตะวันตกของจังหวัดเชียงใหม

 

เทือกเขาถนนธงชัย :

เป็นแนวพรมแดนระหว่างประเทศไทยกับสหภาพเมียนมาร์เช่นกัน โดยตั้งอยู่ในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ มายังตะวันออกเฉียงใต้ ไล่ลงมาตั้งแต่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตาก อุทัยธานี จนถึงจังหวัดกาญจนบุรี นับเป็นเทือกเขาที่ยาวที่สุดของไทย

 

เทือกเขาผีปันน้ำ :

ตั้งอยู่ตามแนวเหนือ-ใต้ ตั้งแต่ตอนใต้ของจังหวัดเชียงราย ไล่ลงมาทางตะวันตกของ
จังหวัดพะเยา ผ่านจังหวัดแพร่ และสิ้นสุดที่จังหวัดลำปาง

 

เทือกเขาขุนดาล :

เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาผีปันน้ำ ตั้งอยู่ตามแนวเหนือ-ใต้ ตั้งแต่จังหวัดเชียงราย
เชียงใหม่ ลงมาจนถึงจังหวัดลำปาง

 

เทือกเขาหลวงพระบาง :

เป็นแนวพรมแดนกั้นระหว่างประเทศไทยกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ตั้งอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ ตั้งแต่ตอนเหนือของจังหวัดน่าน และจังหวัดพะเยาเลื่อนลงมาจนถึงจังหวัดพิษณุโลก

 

เทือกเขาเพชรบูรณ์ :

เป็นเทือกเขาที่อยู่ต่อเนื่องจากเทือกเขาหลวงพระบางครอบคลุมตั้งแต่ภาคเหนือตอนล่างลงมาถึงภาคกลางตอนบน

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

เทือกเขาพนมดงรัก :

เป็นแนวพรมแดนระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชาประชาธิปไตย ทอดตัวตามแนว
ตะวันออก-ตะวันตก ตั้งแต่จังหวัดบุรีรัมย์ ถึงอุบลราชธานี
 

เทือกเขาสันกำแพง :

อยู่ต่อเนื่องจากเทือกเขาดงพญาเย็น ทอดเป็นแนวยาวตั้งแต่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดนครราชสีมา และทางเหนือของจังหวัดนครนายก ผ่านจังหวัดปราจีนบุรีและสระแก้ว
 

เทือกเขาภูพาน :

เป็นเทือกเขาที่ทอดตัวในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ เริ่มจากจังหวัดอุดรธานี
ผ่านกาฬสินธุ์ สกลนคร นครพนม และมุกดาหาร
ภาคกลาง

เทือกเขาดงพญาเย็น :

ทอดตัวต่อเนื่องจากเทือกเขาเพชรบูรณ์ เป็นแนวกั้นเขตระหว่างภาคกลางและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ภาคตะวันออก

เทือกเขาจันทบุรี :

ตั้งอยู่ในแนวตะวันตก-ตะวันออก เริ่มจากจังหวัดชลบุรี
 

เทือกเขาบรรทัด :

เป็นเทือกเขาที่อยู่ทางตอนกลางของภาค ทำหน้าที่กั้นพรมแดนระหว่างไทยกับ
กัมพูชาประชาธิปไตย
ภาคตะวันตก

เทือกเขาตะนาวศรี :

เป็นแนวต่อเนื่องจากเทือกเขาถนนธงชัย เป็นพรมแดนกั้นระหว่างไทยกับสหภาพเมียนมาร์ นอกจากนี้ยังมีทิวเขาถนนธงชัยตอนกลางและตอนใต้เป็นแนวพรมแดนระหว่าง
ไทยกับสหภาพเมียนมาร์ ที่ทอดยาวมาตั้งแต่ภาคเหนือลงมาจนถึงพื้นที่ในเขตภาคตะวันตกอีกด้วย
ภาคใต้

เทือกเขาภูเก็ต :

เป็นแนวเทือกเขาต่อเนื่องมาจากเทือกเขาตะนาวศรีเริ่มจากจังหวัดชุมพร จนถึงจังหวัดนครราชสีธรรมราช
 

เทือกเขานครศรีธรรมราช :

เป็นเทือกเขาที่ต่อเนื่องมาจากเทือกเขาภูเก็ตโดยเริ่มจากจังหวัดสุราษฎร์ธานี สิ้นสุดที่จังหวัดสตูล
 

เทือกเขาสันกาลาคีรี :

เป็นพรมแดนกั้นระหว่างไทยกับสหพันธรัฐมาเลเซีย

 

ที่มา : www.baanmaha.com , http://thailand.igetweb.com/index.php?mo=3&art=257639

(1) กองอนุรักษสิ่งแวดล้อม์ธรรมชาติและศิลปกรรม สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม