ภูเขา(1) หมายถึง เนินที่สูงขึ้นไป เป็นจอมเด่นหรือเป็นเขาขนาดใหญ่และสูง โดยแต่ละภาคมักจะมีชื่อเรียกกันต่างๆ กัน เช่น ภาคเหนือจะเรียกว่า "ดอย" เช่น ดอยสุเทพ ดอยอินทนนท์ ภาคอีสานจะเรียกว่า "ภู" เช่น ภูกระดึง ภูหลวง ส่วนทางภาคใต้จะเรียกว่า "เขา" เช่น เขาหลวง เขานางหงส์
ภูเขา(2) หมายถึง พื้นที่ที่มีระดับสูงขึ้นจากบริเวณรอบ ๆ ตั้งแต่ ๖๐๐ เมตรขึ้นไป
ภูเขา (3)
ระบบนิเวศภูเขา (7) หมายถึง เทือกเขาใดก็ตามที่มีสภาพที่ประกอบเข้าแล้วทำให้เกิดสิ่งแวดล้อมพรรณพฤกษชาติแตกต่างจากพื้นที่ใกล้เคียง ในประเทศไทยระบบนิเวศภูเขาจะเกิดอยู่บนภูเขาสูงตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป โดยเฉพาะภาคเหนือ (ยอดสูงสุดที่ดอยอินทนนท์ความสูง 2,565 เมตร) ลงมาถึงภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภูเขียว ภูกระดึง ภูหลวง และภาคตะวันตก ทุ่งใหญ่นเรศวรลงไปถึงภาคใต้ที่เขาหลวงถือเป็นระบบนิเวศของภูเขา
อ้างอิง :(1) พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2525