ที่ราบสูง (1) ( plateaus ) หมายถึง ภูมิประเทศที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 150 - 600 เมตร และมีขอบสูงขึ้นอย่างน้อย 1 ด้าน ซึ่งเรียกว่า ผาชัน ที่ราบสูงแบ่ง ออกเป็น 3 ประเภท คือ
- ที่ราบสูงเชิงเขา ( piedmont plateaus ) เป็นลักษณะภูมิประเทศด้านหนึ่งเป็นเขา ด้านหนึ่งเป็นทะเล
- ที่ราบสูงระหว่างภูเขา ( intermountain plateaus ) หมายถึงลักษณะภูมิประเทศที่อยู่ระหว่างเขาหรือที่ราบสูงที่มีภูเขาขนานไว้ทั้งสองด้าน
- ที่ราบสูงในทวีป ( contimental plateaus ) คือ ที่ราบสูงที่มีทะเลล้อมรอบหรือลักษณะเป็นรูปโต๊ะ เรียกว่าที่ราบรูปโต๊ะ ( table plateaus )
ประเทศไทยมีที่ราบสูงเพียงแห่งเดียว คือ ที่ราบสูงโคราชในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นที่ราบสูงระหว่างภูเขา
อ้างอิง:(1) วิทยาลัยการอาชีพเทิง